Las puertas del Patriarcado armenio de Turquía se han abierto a dos expertos de EE.UU. que publicaron un libro sobre los tesoros textiles de los siglos 18 y 19.
Հայաստանը մեկ տարով բարձրացնում է զորակոչի տարիքը: Հինգշաբթի Ազգային ժողովը միաձայն հաստատեց զորակոչի տարիքը 19 տարեկան սահմանելու մասին օրինագիծը:
Según denunciara el martes USA Today,Burson-Marsteller se ponía en contacto con reputados periodistas para que investigaran supuestas denuncias de violación de su privacidad por parte de la red de contactos de Google Social Circle.
«Քաղաքացիական կացության ակտերի մասին» օրենքի նախագծով, որ Ազգային ժողովում արդեն առաջին ընթերցմամբ ընդունվել է, Հայաստանում ամուսնության գրանցման ժամկետը կկրճատվի։ Նոր օրենքով ներկայիս 1 ամսվա փոխարեն Քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման տարածքային կենտրոնները ամուսնությունները կգրանցեն 7 օրում։ Այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը արդարադատության փոխնախարար Արամ Օրբելյանը մանրամասնեց օրենսդրական փոփոխությունները։
Բացի այդ, զուտ մարդային գործոնը, որ ազատության մեջ հայտնվեն մարդիկ, ովքեր չեն կատարել այն հանցանքը, ինչի համար նրանց դատապարտել են, ևս պակաս կարևոր չէ. մարդը պետք է պատասխանատվության ենթարկվի եթե մեղավոր է, իսկ անմեղ դատապարտված ցանկացած մարդու մեկ օր առաջ ազատության մեջ հայտնվելն արդեն հասարակության կարևոր խնդիր է: Հիմա քաղաքական կողմի մասին:
Անշուշտ, քաղբանտարկյալների լիակատար ազատ արձակումը ամենևին չի նշանակում իշխանափոխության իրականացում դրա հաջորդ օրն իսկ, կամ մի քանի օր հետո: Գուցե նույնիսկ այդ հանգամանքն ամենևին էլ չի մոտեցնում իշխանափոխությունն ավելի, քան ասենք` ներկայումս: Բայց քաղաքական խնդիրն իհարկե դրանով չէ, որ սահմանափակվում է: Ակնհայտ է, որ ներկայումս Հայաստանում տեղի է ունենում մթնոլորտի էական փոփոխությունների գործընթաց: Ընդ որում` այդ գործընթացն այնքան սահուն և ներդաշնակ է ընդդիմություն-իշխանություն փոխհարաբերության տեսանկյունից, որ նույնիսկ շատ-շատերի մոտ կասկած է առաջացնում գործարքի վերաբերյալ:
Այդ պայմաններում, զուտ իշխանափոխության առաջնային խնդիրը արդեն որոշակիորեն մղվում է հետին պլան. այն չի դադարում գլխավոր լինելուց, այն պարզապես սկսում է ենթարկվել այլ, քաղաքական տրամաբանության, համենայնդեպս այնքան ժամանակ, քանի դեռ ընթանում է փոխադարձ արդյունավետ քաղաքական գործընթաց: Ի վերջո, բոլորս ենք համակարծիք թերևս, որ Հայաստանում գլխավորը համակարգային իշխանափոխությունն է: Իսկ դա շատ նուրբ պահ է: Բանն այն է, որ համակարգային իշխանափոխությունը կարող է ավելի շուտ տեղի ունենալ, քան ասենք` անձերի կամ ուժերի իշխանափոխություն:
Փոխարենը, համակարգային իշխանափոխությունից հետո տեղի ունեցած անհատների, խմբերի կամ ուժերի իշխանափոխությունը որակական առումով կլինի շատ ավելի երաշխավորված: Ինչ խոսք, առկա քաղաքական գործընթացում որևէ երաշխիք չկա, որ այն հանգեցնելու է համակարգային իշանափոխության գործընթացի, երբ քայլ առ քայլ հնարավոր է ունենալ այլ համակարգ, որի դեպքում էլ հնարավոր է ունենալ իշխանափոխություն բառի ֆիզիկական իմաստով: Խնդիրը, սակայն, այն է, որ այդ պրոցեսը կա, և քաղբանտարկյալների չլինելը այդ պրոցեսում կարճաժամկետ, բայց որոշակի երաշխիքային հանգամանք է:
Այստեղ է, թերևս, խնդրի քաղաքական արժեքը, մարդկայինից հետո: Այսինքն` առանց քաղբանտարկյալների, պրոցեսը արդեն նոր պրոցես է, թեկուզ հին դերակատարներով, նոր մթնոլորտ է: Այլ է հարցը, թե սուբյեկտներն արդեն իրենց ինչպես կպահեն նոր մթնոլորտում, կզարգացնե՞ն, արդյոք, այն, թե՞ կբավարարվեն եղածով, համարելով որ արդեն իսկ ահագին բան արված է և կարելի է հանգստանալ ստատուս քվոյի վրա: Սակայն ներկայիս իրավիճակի առանձնահատկությունը, թերևս, այն է, որ հանգստի իրավունք այլևս չունի ոչ ոք: Ինչպես ասում են` «մեռնեմ շախմատի օրենքին` ձեռք ես տվել, պետք է խաղաս», առավել ևս, որ այդ խաղն ունի շահառուների շատ մեծ բանակ, որ կոչվում են Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ:
1in.am
Անշուշտ, քաղբանտարկյալների լիակատար ազատ արձակումը ամենևին չի նշանակում իշխանափոխության իրականացում դրա հաջորդ օրն իսկ, կամ մի քանի օր հետո: Գուցե նույնիսկ այդ հանգամանքն ամենևին էլ չի մոտեցնում իշխանափոխությունն ավելի, քան ասենք` ներկայումս: Բայց քաղաքական խնդիրն իհարկե դրանով չէ, որ սահմանափակվում է: Ակնհայտ է, որ ներկայումս Հայաստանում տեղի է ունենում մթնոլորտի էական փոփոխությունների գործընթաց: Ընդ որում` այդ գործընթացն այնքան սահուն և ներդաշնակ է ընդդիմություն-իշխանություն փոխհարաբերության տեսանկյունից, որ նույնիսկ շատ-շատերի մոտ կասկած է առաջացնում գործարքի վերաբերյալ:
Այդ պայմաններում, զուտ իշխանափոխության առաջնային խնդիրը արդեն որոշակիորեն մղվում է հետին պլան. այն չի դադարում գլխավոր լինելուց, այն պարզապես սկսում է ենթարկվել այլ, քաղաքական տրամաբանության, համենայնդեպս այնքան ժամանակ, քանի դեռ ընթանում է փոխադարձ արդյունավետ քաղաքական գործընթաց: Ի վերջո, բոլորս ենք համակարծիք թերևս, որ Հայաստանում գլխավորը համակարգային իշխանափոխությունն է: Իսկ դա շատ նուրբ պահ է: Բանն այն է, որ համակարգային իշխանափոխությունը կարող է ավելի շուտ տեղի ունենալ, քան ասենք` անձերի կամ ուժերի իշխանափոխություն:
Փոխարենը, համակարգային իշխանափոխությունից հետո տեղի ունեցած անհատների, խմբերի կամ ուժերի իշխանափոխությունը որակական առումով կլինի շատ ավելի երաշխավորված: Ինչ խոսք, առկա քաղաքական գործընթացում որևէ երաշխիք չկա, որ այն հանգեցնելու է համակարգային իշանափոխության գործընթացի, երբ քայլ առ քայլ հնարավոր է ունենալ այլ համակարգ, որի դեպքում էլ հնարավոր է ունենալ իշխանափոխություն բառի ֆիզիկական իմաստով: Խնդիրը, սակայն, այն է, որ այդ պրոցեսը կա, և քաղբանտարկյալների չլինելը այդ պրոցեսում կարճաժամկետ, բայց որոշակի երաշխիքային հանգամանք է:
Այստեղ է, թերևս, խնդրի քաղաքական արժեքը, մարդկայինից հետո: Այսինքն` առանց քաղբանտարկյալների, պրոցեսը արդեն նոր պրոցես է, թեկուզ հին դերակատարներով, նոր մթնոլորտ է: Այլ է հարցը, թե սուբյեկտներն արդեն իրենց ինչպես կպահեն նոր մթնոլորտում, կզարգացնե՞ն, արդյոք, այն, թե՞ կբավարարվեն եղածով, համարելով որ արդեն իսկ ահագին բան արված է և կարելի է հանգստանալ ստատուս քվոյի վրա: Սակայն ներկայիս իրավիճակի առանձնահատկությունը, թերևս, այն է, որ հանգստի իրավունք այլևս չունի ոչ ոք: Ինչպես ասում են` «մեռնեմ շախմատի օրենքին` ձեռք ես տվել, պետք է խաղաս», առավել ևս, որ այդ խաղն ունի շահառուների շատ մեծ բանակ, որ կոչվում են Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ:
1in.am
|
0 Response to 'Շախմատի օրենքը'
Publicar un comentario